ثبت‌نام در سایت
آنچه که والدین و درمانگران باید در مورد نوجوانان و خطر HIV بدانند مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

یک نوجوان نوعی تصور می کند که احتمال مبتلا شدن به HIV وجود ندارد. اغلب فکر می کند که ابتلا به HIV فقط برای دیگران اتفاق می افتد. با این وجود بسیاری از نوجوانان به HIV  مبتلا می شوند و اکنون با آن زندگی می کنند. همه نوجوانان باید HIV  را جدی بگیرند، باید آموزش ببینند، و اگر ارتباط جنسی دارند و یا مواد مصرف می کنند باید مورد آزمایش قرار گیرند.


عوامل خطر

نوجوانان و جوانان بزرگترین گروه مبتلایان به HIV در سال های اخیر را تشکیل می دهند. در حقیقت مرکز پیشگیری و کنترل بیماری ها (CDC) تخمین می زنند که اگر چه جوانان 13 تا 24 ساله در حدود 7% جمعیت آمریکا را تشکیل می دهند اما آنها یک چهارم مبتلایان جدید به HIV را شامل می شوند با این وجود بیش از نیمی از نوجوانان مبتلا به HIV از ابتلای خود یا حتی خطرات ناشی از HIV بی اطلاعند.

UNAIDS تخمین می زند که در هر دقیقه یک زن جوان در جهان مبتلا به HIV می شود. از آنجا که دختران و زنان جوان در بسیاری از کشورها از نظر اقتصادی اجتماعی و فرهنگی در وضع نامساعدی هستند، دسترسی کمتری به آزمایش، درمان و اقدامات پیشگیرانه از قبیل کاندوم و مشاوره برای ارتباط جنسی مطمئن تر دارند. به علاوه تنها کمتر از یک سوم زنان جوان در سطح جهان از دانش صحیح و کاملی در مورد HIV برخوردارند.

خشونت علیه زنان و دختران نیز به افزایش تعداد زنان جوان مبتلا به HIV کمک می کند. بنا به گزارش UNAIDS بین 11 تا 48 درصد از نخستین تجربه جنسی دختران بالغ (کمتر از 15 ساله) به اجبار بوده است. به علاوه ازدواج زودهنگام هنوز در بسیاری از نقاط جهان معمول است. دختران بالغی که ازدواج می کنند و از نظر جنسی فعال می شوند، احتمال بیشتری دارد که ترک تحصیل کنند و بنابراین دسترسی به اطلاعات مهم بهداشتی دارند و احتمالا بیشتر به HIV مبتلا می شوند. دختران بالغی که ازدواج می کنند اغلب برخلاف خواسته خود با مردان بزرگتر از خود ازدواج می کنند; این مردان مسن تر به احتمال بیشتری در معرض ابتلا به HIV از طریق فعالیت جنسی یا استعمال تزریقی مواد قرار دارند و در نتیجه همسران جوان خود را نیز در معرض ابتلا قرار می دهند.


نوجوان و فعالیت جنسی

بیاییم قبول کنیم که نوجوانان فعالیت جنسی دارند. در دبیرستان های سراسر آمریکا، تقریبا نیمی از دانش آموزان اظهار می کنند که نزدیکی جنسی داشته اند، با این وجود تنها اندکی بیش از یک دهم (سیزده درصد) از آنها مورد آزمایش HIV قرار گرفته اند. یکی از شایع ترین روش های انتقال HIV در میان نوجوانان از طریق تماس جنسی بدون کاندوم است. نوجوانان نسبت به بزرگسالان در هنگام تماس جنسی واژنی یا مقعدی کمتر از کاندوم استفاده می کنند. کمتر از دو پنجم دانش آموزان دبیرستانی آمریکایی که از نظر جنسی فعال هستند، در آخرین تماس جنسی خود از کاندوم استفاده کرده اند.

(آماری در این رابطه از دانش آموزان ایرانی در دسترس نیست.)

یکی از در معرض خطرترین گروه ها، مردان جوانی هستند که با مردان دیگر تماس جنسی دارند (مردان همجنسگرا). در آمریکا در سال 2010، بیشتر از 70 درصد موارد جدید ابتلا به HIV در بین جوانان 13 تا 24 سال در نتیجه تماس جنسی مردان با مردان اتفاق افتاده است. مردان همجنسگرایان مبتلا به HIV می توانند باعث انتقال ویروس به زنان نیز بشوند.

مردان همجنسگرا به چندین دلیل خاص در معرض خطر هستند:

  • تعداد زیادی از مردان همجنسگرای مبتلا به HIV وجود دارد. بنابراین آنها هر بار که رابطه جنسی دارند بیشتر در معرض خطر ابتلا به HIV هستند.
  • بسیاری از مردان همجنسگرا از وضعیت ابتلا یا عدم ابتلای خود به HIV اطلاع ندارند.
  • بسیاری از مردان همجنسگرا تماس جنسی (بویژه نزدیکی مقعدی) بدون کاندوم دارند.
  • بسیاری از مردان همجنسگرا از مشروبات الکلی و مواد مخدر خیابانی استفاده می کنند که این کار احتمال رفتارهای پرخطر جنسی را در آنها افزایش می دهد.
  • مردان همجنسگرا جوان ممکن است به اشتباه تصور کنند که به دلیل پیشرفت هایی که در درمان HIV صورت گرفته ایدز دیگر مشکل بهداشتی جدی به شمار نمی رود.
  • بدنامی همجنسگرایان در اجتماع و ترس از آن تاثیر منفی عمیق و مستقیمی بر سلامت آنان دارند.
تصورات منفی اجتماع در مورد مردان همجنسگرا می تواند باعث شود که آن ها تصور خوبی از خود نداشته باشند و تصمیمات نادرست بهداشتی از جمله در مورد تماس جنسی و مصرف مواد بگیرند. بدنامی اجتماعی و تبعیض ممکن است باعث شود که مردان همجنسگرا کمتر به امکانات پیشگیری و درمان HIV دسترسی داشته باشند. یا آنکه خود را از خانواده و دوستان و سایر شبکه های حمایت اجتماعی محروم کنند.

استفاده نکردن از کاندوم همچنین نوجوانان را در معرض خطر ابتلا به سایر بیماری ها مقاربتی (STDs) قرار می دهد. در حقیقت یک چهارم مبتلایان به بیماری های مقاربتی را نوجوانان تشکیل می دهند. این موضوع بویژه از آن جهت نگران کننده است که وجود یک بیماری مقاربتی احتمال ابتلا یا انتقال ویروس HIV را در شخص به نحو زیادی افزایش می دهد. کسانی که یک بیماری مقاربتی نظیر سفلیس، تبخال ناحیه تناسلی، کلامیدیا یا سوزاک دارند در هنگام نزدیکی با افراد مبتلا به HIV بیشتر در معرض خطر ابتلا به HIV قرار دارند. استفاده منظم از کاندوم خطر ابتلا به بیماری های مقاربتی را به طور زیادی کاهش می دهد.

 


اقلیت ها و زنان جوان

نوجوانان مبتلا به ایدز در بین تمام اقشار دیده می شوند. با این وجود مطالعات اخیر نشان می دهد که بیش از نیمی از تمام جوانان آمریکایی تازه مبتلا شده آمریکایی های آفریقایی تبارند. هر چند تنها %17 نوجوانان آمریکایی آفریقایی تبارند.

برخلاف مردان جوان اکثریت زنان جوان از طریق ارتباط جنسی با جنس مخالف مبتلا به HIV می شوند. به ویژه زنان جوان سیاهپوست بیشتر در معرض خطر هستند. بنا بر گزارش مرکز کنترل بیماری ها (CDC) تعداد زنان جوان سیاه پوست 13-24 ساله مبتلا به ایدز 8 برابر بیشتر از زنان سفید پوست مبتلا و 3 برابر بیشتر از تعداد زنان اسپانیایی تبار مبتلاست.

عوامل مشخصی وجود دارد که ممکن است زنان جوان را در معرض خطر بیشتر ابتلا به HIV از طریق تماس جنسی قرار دهد:

  • عدم آگاهی از عوامل خطرزای شریک جنسی
  • فقدان قدرت در روابط بین فردی
  • داشتن رابطه جنسی با مردان مسن تری که احتمال ابتلا به HIV در آن ها بیشتر است.
  • HIV بسیار راحت تر از آنکه از زنان به مردان منتقل شود از مردان به زنان منتقل می شود.
  • زنان جوان تر مجرای تناسلی حساس تری دارند که احتمال پارگی و آسیب دیدن آن حین نزدیکی بیشتر است.
  • دهانه رحم یک زن جوان تا سن 18 سالگی در حال تکامل یافتن است.
  • دهانه رحم تکامل نیافته در یک زن جوان لایه های سلولی کمتری دارد بنابراین مانع ضعیف تری در برابر ویروس HIV نسبت به دهانه رحم یک زن بالغ مسن تر است.


مصرف مواد و الکل

نرخ مصرف الکل و مواد مخدر در میان جوانان بالا می باشد. بسیاری از نوجوانان در مورد مواد مخدر کنجکاو هستند و از طرف همسالان خود برای امتحان کردن و مصرف تحت فشار هستند. وقتی که نوجوانان تحت تأثیر مواد یا الکل هستند احتمال بیشتری دارد که مرتکب رفتارهای پرخطری نظیر تماس جنسی بدون کاندوم شوند. در سال 2011 تقریباً یک چهارم دانش آموزان دبیرستانی آمریکایی که از نظر جنسی فعال بودند پیش از آخرین تماس جنسی خود مشروبات الکلی یا مواد مخدر مصرف کرده بودند. جوانان فراری یا بی خانمان در معرض خطر بالای HIV قرار دارند اگر برای تهیه پول یا مواد مخدر تن به خودفروشی دهند. استفاده از سوزن های مشترک نیز می تواند خطر ابتلا به HIV را در میان مصرف کنندگان مواد افزایش دهد. این شامل استفاده از سوزن برای تزریق مواد مخدر ، داروهای نیروزا ، سوراخ کردن گوش و بدن و خالکوبی می شود.


با نوجوان خود در مورد HIV صحبت کنید

نوجوانان در مدرسه از دوستان و از تلویزیون، رادیو و اینترنت در مورد HIV مطلع می شوند. آن ها معمولاً  اطلاعات ابتدایی و کلی دارند با این وجود ممکن است آنچه که می دانند ناصحیح باشد و همچنین بسیاری از نوجوانان علاقه مندند تا بیشتر بدانند.

نوجوانان نیاز به اطلاعات صحیح و متناسب با سنشان دارند. شامل:

  • HIV یا ایدز چیست و چگونه انتقال می یابد.
  • چگونه می توان از خود در برابر آن محافظت کرد.
  • کجا می توان آزمایش ایدز انجام داد.
  • تفاوت HIV و ایدز چیست؟
  • چگونه باید با والدین و شرکای جنسیشان درباره HIV یا ایدز صحبت کنند.
  • طریقه استفاده صحیح از کاندوم چیست.
  • تصمیم گیری صحیح در مورد پرهیز یا فعالیت جنسی

والدین  نقش مهمی دارند. تحقیقات مرکز کنترل بیماری (CDC) نشان داده که صحبت کردن به موقع و واضح درمورد ارزش ها و روابط جنسی، با فرزندان بسیار مهم است.

صحبت کردن مداوم در مورد رابطه جنسی، بیماری های مقاربتی و جلوگیری از بارداری می تواند به نوجوانان کمک کند که برای داشتن روابط جنسی و گرفتن تصمیم های مسولانه در مورد رفتار های جنسی هنگام آغاز روابط، تا زمانی که بزرگتر شوند صبر کنند.

آگاهی، آموزش و ارتباطات اجتماعی می تواند خطر ابتلا به HIV را در میان نوجوانان کاهش دهد. بنابراین بیایید با نوجوانانمان صحبت کنیم.

 

 

 

 

 
---------